(Source: yusufcukdovmelikiz)

Artık vazgeçme kararı aldım. Bu kararı alalı hemen hemen bir hafta oluyor.
Onu deli gibi herşeyden çok, herkesten çok severken, “vazgeçme kararı” çok sağlam koyuyor insana. Ona hiçbir zaman kavuşamayacağımı bilmek… Ah ah! Kalbim “sadece” onun için çarparken, ondan vazgeçmez çok zor.
Ondan başka hiç kimse girmesin bundan sonra hayatıma. Madem o olmuyor, kimse de olmasın! İSTEMEM! 
Kalbim herzaman ona ait olsun. Sonsuza dek. Herzaman onu seveceğimden eminim. Çünkü en başından beri ona karşı duyduğum hisler gerçek. Yahu ben onu sevmeyi seviyorum. Ondan gelen acıları seviyorum. Ben onun için hiç düşünmeden ölecekken, onun bir başkası için ölmesi çok kötü. Onun kalbinin başkası için çarpması çok kötü..
En baştan beri imkansız olduğunu biliyordum. Onunla asla birlikte olmayacağımı da biliyordum. Ama vazgeçemiyordum. Hala vazgeçemiyorum fakat artık vazgeçmem gerekiyor. Yani artık bunun için çabalayacağım. Mesela bu akşam (8May) onunla aynı otobüsteydik. Ben oturmuş kitap okuyordum. Ben bindikten bir kaç durak sonra bindi o da arabaya. Ben bindiğini gördüm ama hiç kaldırmadım kafamı. Sanki onu hiç görmemiş gibi. Normalde hemen yer verirdim. Ama bugün kalkmadım yerimden. Kafamıda kaldırmadım hiç. (Onu görmemiş gibi) 
Oda ben konuşmassam hiç konuşmuyor. İlla ilk ben konuşuyorum. İlk selamı ben veriyorum. 
Herneyse daha sonra ben telefonla konuşuyordum. Bir el omuzuma dokundu ve arkama baktığımda bu oydu. 
Aşık olduğum bakmaya doyamadığım o mükemmel eller omuzuma dokonmuştu. 
O sıra rüzgar çıkmıştı. Ve camı işaret etti. Bende camı kapattım ve telefon ile görüşmeye devam ettim. (Ama ağlamamak için zor duruyorum)
Biraz sonra yanımdaki kişi kalktı ve o yanıma oturdu(!) 
Ve ben kafamı bir kere bile ona doğru çevirmedim. İçim içimi yedi, içimde fırtınalar koptu ama bakmadım ona hiç. Yahu yan yanayız! Yahu kollarımız birbirine deyiyor! Yahu senin kokun bana siniyor! Ötesi mi var be sevgilim. Benim için en büyük mutluluklardan biri bu.
E tamam ben hiç konuşmadım, ama sen neden bir selam bile vermedin be güzelim. Resmen birbirimizi “hiç” tanımıyor gibiydik. Gözyaşlarım yol boyunca içime aktı durdu. İnerken bile iyi akşamlar demedik birbirimize. 
Ya ölüyorum! Ya ben ondan nasıl vazgeçicem? Ya beni sevse ne olurdu sanki? Ya lütfen beni sev! Lütfen
/Otobüste olanlar için çok pişmanım :( /

Bu akşam 5-10 dk konuştuk onunla(!)!!!!!!!!!! 
Yaaa :’)
Uzun bir zamandan sonra ilk defa bu kadar uzun konuştuk.
Mutluluktan kafayı yemek üzere olabilirim!
Sürekli onu izlemek isteyen ben, konuşurken bir kere bile yüzüne bakamıyorum resmen. 
Allahım, Yarabbim!
Ölürsem sebebi bu kız! 

Bugün tipini siktiğim orospu çocuğu geldi yine..
Yine yıkıldım.. 
Yine dünyam başıma yıkıldı..
Yine hayal kırıklığı..
Yine hüsran..

Ah sevdiğim keşke o adam yerine beni sevseydin.
Ah sevdiğim keşke o adam kadar şanslı olabilseydim.
             
                 * * *

“Kaderimde bu da mı vardı? 
Sevdiğimi başkalarıyla, 
Göreceksem eğer kör olsun bu gözler, 
Görmeyeyim bir daha…” 

Cümleye nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Bugün gözlerimin nasıl hayrette kaldığını anlatacak kelime bulamıyorum.
Sevgilim bugün normalin ötesinde bir ışık vardı sende. 
Önceleri 1-2 defa etek giydiğini görmüştüm. Fakat siyah çorapla birlikte giyerdi eteğini. Ve çok sık etekte giymezdi açıkcası.
Bugün onu öğleden sonra gördüğümde, gözlerime inanamadım.
Bismiallah! dedim. Aman yarabbim. Aman, aman. Bu nasıl bir güzellik?
Bu nasıl bir kadın? Allah’ım sen nelere kadirsin yarabbim :’)
Siyah bir etek giymişti sevdiceğim ve siyah çorap yoktu. Ten rengi çorap giymişti bu sefer. İlk defa böyle gördüm onu. 
Uzun zamandır saçlarını düzleştirmiyordu. Ve bugün düzleştirmişti.
Evet ekstra olarak ilgilenmişti bugün kendisiyle. Görünce yüzümde salak bir tebessüm oluştu. Dışarıdan beni görenler neye gülümsediğimi anlamıyorlardı, belki manyak olduğumu bile düşündüler :)
Yahu yine sarılma krizim tuttu. Gel be kadın! Gel ulan gel! Bir kere sarılıp, koklayayım seni be! Ah ulan! Ahhh!
Ama bu güzelliğin altında birşey vardı. Yani kesin sevgilisiyle buluşacaktı. Yada arkadaşlarıyla. Ama bu küçük bir ihtimal. Bence sevgilisinin yanına gitti yine. Nereye gittiğini bilmiyorum ama dediğim gibi, bence o adam için süslenmişti. 
Çünkü o etekle otobüse bineceğini zannetmiyorum. Binmez. Binmemeli. BİNMESİN! Kıskançlıktan ölürüm. Yan gözle bakanın, gözlerini oymassam şerefsizim. 
Bugün içimdeki özlem ateşi çok yaktı canımı. İçim cayır cayır yandı hep. 
Nasıl ayakta kalıyorum bilmiyorum. Çünkü artık bedenimin fazlasıyla yorgun düştüğünün farkındayım. Hiç iyi değilim. Kimse bilmiyor, pek anlamıyorlarda ama ben gerçekten hergün biraz daha ölüyorum.
Uh, hergün biraz daha ölüyorum ama, hergün bir önceki günden daha da çok seviyorum onu. Daha da çok özlüyorum.
Hiç eksilmiyor hislerim. 
Onu tanıdığım günden beri, herkesi herşeyi unuttum.
Onun haricinde kimsem yokmuş gibi.
Gerçi o da yok ama olsun. Hayali var. Kurduğum hayaller var. 
İkimize yetecek büsbüyük bir sevgim var. Yetmez mi? Yeter.

Bugün bir bahane bularak onunla konuştum.
1 dakika kadar konuştuk.
Ve bakışlarında sıcaklık vardı :’)
Eski sıcaklığı vardı yemin ederim ya! :’)
Konuşurken GÜLÜMSEDİ :’)
Nasıl mutlu oldum anlatamam. Ve hala mutluluğum geçmedi.
Gözlerime bakarak gülümsedi ya! Ötesi mi var?
Bak, hala o bakış ve gülümseme aklıma gelince heyecandan titriyorum!
Allahım ya lütfen hep sıcak olsun. Soğuk soğuk davranmasın! Lütfen ya!
Gülümsediği an zor tuttum kendimi. Vallahi.
Ha sarıldım, ha sarılıcam.
(Gel bir kerecik sarılayım be kızım ya…)
Bir insan ancak bu kadar mükemmel gülebilir.
Bir insan ancak bu kadar kusursuz olabilir.
Yemin ederim, hayatımda gördüğüm, görüp görebileceğim en “mükemmel” insan.

Dün çok güzeldi. 
Otobüste yine çantamı taşıdı :’)
Yaaa resmen çantama sarılıp uyumayı düşünüyorum. 
Ya çantam onun kucağında durdu! Ötesi mi var :’)
Onun sıcaklığı çantama geçti :’) 
Yaaa canımın içi!
Herşeyim!
Ömrüm!
Seni nasıl sevdiğini anlatacak kelime bulamıyorum. Kendimden çok, herşeyden çok seviyorum.

Ya çok fazla oldu artık. Lütfen bir kere sarılalım? Kokunu içime çekeyim ya lütfen!
Sarılmadan, kokunu içime çekmeden ölmek istemiyorum!

(Source: filozoflarinpadisahi)

Bugün aşırı derecede mutluyum. Fazlasıyla hemde! Bu mutluluğun sebebi benim dışımdaki diğer insanlar için öyle saçma ve gereksiz ki.. :)
Bugün öğlen 14:30 gibi eve geldim. Yatağa uzandım ve whatsapp a baktım.
Bir baktım benimki! HA???! Whatsapp açmış!!!
Yahu ben bunu görünce bir sevindim. Bir mutlu oldum. 
Gerçekten akıllara zarar bir sevinçti hemde :)
Yahu hala bile çok heyecanlı ve mutluyum.
Şimdi hiç değilse artık; gece kaça kadar oturdu, sabah kaçta uyandı gibi saatleri bilicem. Ya uf çok güzel bişey! Whatsapp iyiki var! 
Mesela en son 1 saat önce çevrimiçiydi :’)